Historia marki Brenda — od sportowych gogli po okulary progresywne

Pod koniec 1999 roku Artur i Norbert Breńdowie zostali z 700 parami okularów, na których nie było żadnego logo. Tak zaczyna się ta historia w wersji, którą opisał magazyn Forbes w reportażu „Gogle braci Brenda”. Zamiast szukać kupca na anonimowy towar, bracia z podwarszawskich Reguł wymyślili własną markę. Nazwali ją tak, jak podpowiadało nazwisko: Brenda.

Najpierw rzemiosło: import i produkcja dla innych

Zanim powstała marka, była szkoła rynku. W branży okularowej bracia działają od 1993 roku. Jak opisywał Forbes, zaczynali w latach 90. od importu okularów z Azji, a z czasem przeszli na drugą stronę stołu — produkowali okulary dla dużych koncernów, między innymi dla marki Mustang. To był etap, w którym poznali fabryki, materiały i realne koszty produkcji na tyle dobrze, żeby przestać być tylko pośrednikiem.

W 2009 roku, gdy Forbes publikował swój reportaż, Artur miał 36 lat, Norbert — 29. Firma działała z Reguł pod Warszawą, a jej okulary sprzedawały się daleko poza Polską. Ale między pierwszym kontenerem z Azji a tym momentem wydarzyło się coś, czego nikt nie planował.

700 par bez logo, czyli marka z przypadku

W wielu firmach taki zapas skończyłby jako wyprzedażowy balast — te 700 par można było oddać hurtownikowi za bezcen i zapomnieć o sprawie. Breńdowie zdecydowali inaczej: skoro okulary nie mają marki, trzeba im ją dać. Tak — jak relacjonował Forbes — przypadkiem narodziła się Brenda: marka, która w następnych latach miała trafić do 18 krajów.

Wyścig ze stuletnimi markami Europy

Rywale mieli przewagę mierzoną w dziesięcioleciach. Na rynku okularów sportowych Brenda konkurowała z markami o ponad stuletniej historii: austriacką Carrerą, francuskim Cébé i niemieckim Uvexem. Bracia nie mieli ich budżetów ani dziedzictwa. Mieli za to — jak wyliczał Forbes — dwie konkretne przewagi:

• cenę — produkty Brendy były około 50 procent tańsze od konkurencji,
• tempo — nowe modele wchodziły do sprzedaży pięć razy w roku, podczas gdy konkurencja odświeżała ofertę dwa razy.

Za tym tempem stała logistyka rozpięta na trzy kontynenty, którą Forbes opisywał szczegółowo. Wzorów i trendów bracia wypatrywali na targach w Paryżu, Monachium i Mediolanie. Produkcja szła w fabrykach na Dalekim Wschodzie — na Tajwanie, w Korei i w Chinach — ale komponenty pochodziły z górnej półki: soczewki polaryzacyjne ze Szwajcarii, materiały ze Stanów Zjednoczonych, formy z Włoch, z których każda kosztowała według Forbesa od 10 do 100 tysięcy euro. Artur spędzał w Azji nawet pięć miesięcy rocznie, a kluczowym partnerem firmy był Godwin Liu z Tajwanu.

Irak, Turyn i kadra olimpijska

Wiarygodność marki budowali ludzie, którzy nosili jej okulary w naprawdę wymagających warunkach. Jak opisywał Forbes, okulary Brenda nosili polscy żołnierze na misji w Iraku — na pamiątkę tamtego epizodu jeden z modeli dostał nazwę Brenda Irak 8169. Co ciekawe, model Irak 8169 można kupić do dziś — to jedyne okulary, które sprzedajemy online. Cała pozostała oferta czeka wyłącznie w salonie, bo dobór okularów traktujemy jak usługę, a nie jak wysyłkę paczki.

Drugim filarem wiarygodności był sport wyczynowy. Jak pisał Forbes, Brenda była oficjalnym dostawcą polskiej kadry olimpijskiej na mocy kontraktu z PKOl, a na igrzyskach w Turynie w 2006 roku czerwone gogle Brenda nosiła snowboardzistka Blanka Isielonis.

18 krajów, Berlin i opinia z rynku

Marka z przypadku rozeszła się po świecie. Według Forbesa Brenda eksportowała okulary do 18 krajów — od Japonii, przez Kanadę, po Arabię Saudyjską. W 2005 roku firma otworzyła oddział handlowy w Berlinie, a jej produkty stały na półkach ponad 160 sklepów sportowych w Niemczech i Austrii.

Jak odnotował Forbes, Bartosz Grabowski z Decathlonu ocenił wtedy, że bracia zbudowali rozpoznawalną markę bez dużych nakładów na marketing. Dla firmy, która zaczęła od 700 par bez logo, taka opinia znaczyła więcej niż niejedna kampania.

Z globalnej marki sportowej do salonu na Kruczej 47a

Dziś tę samą historię prowadzą ci sami ludzie — tylko w innym miejscu i w innej dyscyplinie. Brenda Sport Sp. z o.o., z Arturem Breńdą jako prezesem i Norbertem Breńdą jako wiceprezesem, prowadzi salon optyczny premium przy ul. Kruczej 47a w warszawskim Śródmieściu. Firma, która kiedyś ścigała się z Carrerą i Uvexem na tempo kolekcji, wybrała dziś dokładnie odwrotną strategię: robić jedną rzecz, ale na poziomie eksperckim.

Tą rzeczą są okulary progresywne i badanie wzroku. Zmienili się partnerzy, ale logika pozostała ta sama: kiedyś soczewki polaryzacyjne sprowadzane ze Szwajcarii, dziś szkła progresywne ZEISS i Leica. Salon jest certyfikowanym szkła ZEISS (certyfikat Carl Zeiss AG) oraz certyfikowanym Premium Partnerem Leica Eyecare (2021 i 2025). Na miejscu czeka ponad 2000 opraw premium, a badanie wzroku trwa 45 minut i odbywa się na urządzeniu ZEISS VISUCORE 500.

Trzy dekady w branży — od hal targowych Mediolanu po fabryki Tajwanu — nauczyły braci jednego: w optyce liczą się detale, których nie widać na pierwszy rzut oka. Dokładnie z tego samego powodu dobór okularów progresywnych zaczynamy zawsze od porządnego badania, a nie od katalogu. Więcej o tym, kim jesteśmy dziś, przeczytasz na stronie o nas.

A jeśli chcesz sprawdzić, jak ta historia przekłada się na Twoje widzenie — umów się na badanie wzroku przy Kruczej 47a. Zadzwoń: 781 900 005.